Boorstabilisator, boorgatuitrusting van de BHA

Een boorstabilisator is een onderdeel van de boorgatbodemconstructie (BHA) van een boorstreng. Het stabiliseert de BHA mechanisch in het boorgat om onbedoelde zijwaartse bewegingen en trillingen te voorkomen en de kwaliteit van het geboorde gat te waarborgen.
Het bestaat uit een hol cilindrisch lichaam en stabiliserende bladen, beide gemaakt van hoogwaardig staal. De bladen kunnen recht of spiraalvormig zijn en zijn gehard voor slijtvastheid.
In de olie-industrie worden tegenwoordig verschillende soorten boorstabilisatoren gebruikt. Hoewel integrale stabilisatoren (volledig gefreesd uit één stuk staal) de norm zijn, kunnen ook andere typen worden gebruikt, zoals:
Vervangbare hulsstabilisator, waarbij de bladen zich op een huls bevinden die vervolgens op de behuizing wordt geschroefd. Dit type kan economisch zijn wanneer er geen reparatiefaciliteiten in de buurt van de te boren put beschikbaar zijn en luchttransport noodzakelijk is.
Stabilisatoren met gelaste bladen, waarbij de bladen aan de behuizing zijn gelast. Dit type wordt doorgaans afgeraden bij olieboringen vanwege het risico op het losraken van de bladen, maar wordt regelmatig gebruikt bij het boren van waterputten of in goedkope olievelden.
Gewoonlijk worden er 2 tot 3 stabilisatoren in de BHA gemonteerd, waaronder één net boven de boorbeitel (nabij-beet stabilisator) en één of twee tussen de boorkragen (strengstabilisatoren).